ضمیمه: گزارش بنیاد ملی بازی های رایانه ای حاکی از آن است که قطع 88 روزه اینترنت نشان دهنده اوج بحران صنعت بازی در ایران است. اگرچه این بحران گذشته است، اما اثرات آن همچنان بر این صنعت باقی مانده است. بر اساس این گزارش، در روزهای اوج بحران، پینگ به 90 تا 230 میلیثانیه میرسید، نرخ از دست دادن بستهها به 40 درصد و دانلود بهروزرسانی که معمولاً چند دقیقه طول میکشید، گاهی تا 50 ساعت طول میکشید. وضعیتی که تجربه بازی آنلاین را برای کاربران و فعالیت توسعه دهندگان عملا برای استودیوها غیرممکن کرده است.
بر اساس گزارش پیوست، بنیاد ملی بازی های رایانه ای در گزارشی شش قسمتی به بررسی ابعاد آسیب های وارد شده به صنعت بازی، مفهوم تاب آوری و تجربه کشورهای مختلف در مقابله با بحران پرداخت. بر اساس این گزارش، سلسله بحران ها در صنعت بازی از ژانویه 1404 هجری قمری آغاز شد و طی یک دوره 88 روزه قطعی شدید اینترنت در مارس 1404 و آوریل 1405 هجری قمری به اوج خود رسید. در مورد میزان خسارت برآوردهای متفاوتی وجود دارد. معاون پشتیبانی سازمان خسارت مستقیم به زیرساخت های این صنعت در اوج بحران را بین 64 تا 68 میلیارد تومان برآورد کرد که کمیته بازی های سازمان نظام صنفی رایانه ای در تهران رقم خسارت را حدود 500 میلیارد تومان اعلام کرد.
در این گزارش اشاره شده است که اکثر شرکت های بازی سازی در ماه های مارس و آوریل تعطیل یا نیمه تعطیل بوده اند. قطع شدن اینترنت اتصال آنها به سرورها، موتورهای بازی مانند Unity و Unreal، پلتفرم های انتشار و ابزارهای ابری را مختل کرد و عملاً توسعه و انتشار بازی را متوقف کرد. در چنین شرایطی، برخی از استودیوها مجبور بودند بین «تنظیم برق» و «اینترنت گرانتر» یکی را انتخاب کنند. این تصمیمی است که برای بسیاری از آنها به معنای افزایش هزینه یا کاهش تیم های توسعه است.
بر اساس این گزارش، صنعت بازی ایران پیش از شروع بحران در چرخه معیوب «کیفیت پایین، درآمد کم» گرفتار شده بود و شوک جنگ و قطعی اینترنت این ضعف ساختاری را تشدید کرد. به گفته نویسندگان گزارش، صنعت بازی تا ژوئن 1405 هجری قمری وارد مرحله بهبودی شد، اما این پیشرفت هنوز شکننده است. این بدان معناست که اگرچه بحران شدیدتری وجود ندارد، اما هنوز نمی توان در مورد بازگشت به شرایط عادی صحبت کرد. اگرچه دسترسی و بسترهای اینترنتی به تدریج ایجاد شده است، اما آسیب های ساختاری مانند تعطیلی استودیوها، تشدید مهاجرت انسان ها و تعلیق قراردادهای صادراتی با بازگشت اینترنت جبران نخواهد شد.
تعیین شاخص های صنعت بازی و شرایط آن پس از بحراندر ایران حدود 29 میلیون گیمر فعال هستند که 96 درصد آنها با تلفن همراه بازی می کنند و به طور متوسط 95 دقیقه در روز را سپری می کنند. اما شاخص های کمی از بحران در گزارش بنیاد نشان می دهد که کیفیت دسترسی به بازی های آنلاین در طول جنگ به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. در این مدت پینگ به 90 تا 230 میلی ثانیه رسید. در حالی که فاصله زمانی قابل قبول بین 3 تا 20 میلی ثانیه است. از دست دادن بسته نیز تا 40 درصد افزایش یافته است و دانلود به روز رسانی که معمولاً حدود پنج دقیقه طول می کشد، گاهی اوقات می تواند تا 50 ساعت طول بکشد. مجموعه این شرایط تجربه بازی آنلاین در اوج بحران را عملا غیرممکن کرد. در همین زمان استریمرها بخش قابل توجهی از درآمد خود را از دست دادند و ناشران به دلیل فشار همزمان تحریم ها و محدودیت های اینترنتی نتوانستند محصولات خود را به صورت عادی عرضه کنند.
وضعیت بازیگران در اوج بحران (جنگ رمضان و قطعی اینترنت 88 روزه)تجربه جهانی
بررسی تجربیات کشورهایی که در سالهای اخیر با جنگ یا محاصره مواجه بودهاند نشان میدهد که هیچ یک از آنها نتوانستهاند بحران را از بین ببرند، اما بسیاری از آنها توانستهاند اثرات آن را کاهش دهند. در این گزارش، روسیه پس از تحریم های گسترده در سال 2022، تلاش کرد تا حدودی از وابستگی خود به خدمات و پلتفرم های غربی بکاهد. توسعه فروشگاه های محلی، ایجاد روش های پرداخت جایگزین و حمایت از تولیدکنندگان داخلی بخشی از این سیاست ها بود. این اقدامات همه مشکلات را حل نکرد، اما به بخش مهمی از صنعت بازی اجازه داد به فعالیت خود ادامه دهند.
در اوکراین وضعیت متفاوت بود. بسیاری از استودیوها در اواسط جنگ مجبور به جابجایی دفاتر خود یا ادامه کار از راه دور شدند. برخی از شرکت ها تیم های خود را بین چندین کشور تقسیم می کنند تا حتی اگر یک منطقه مورد حمله قرار گیرد، کل پروژه متوقف نشود. تجربه اوکراین نشان داده است که پراکندگی جغرافیایی تیم ها و اتکا به زیرساخت های ابری می تواند برخی از خطرات جنگ را کاهش دهد.
کشورهایی که با محاصره یا جنگ و رویکرد اتخاذ شده نسبت به صنعت بازی مواجه بودندتایوان نیز سال هاست که با تهدیدات امنیتی زندگی می کند. این کشور بخش قابل توجهی از سرمایه گذاری های خود را به افزایش انعطاف پذیری زیرساخت های ارتباطی (از مسیرهای ارتباطی متعدد تا مراکز داده پشتیبان و سناریوهای بازیابی سریع خدمات) اختصاص داده است. کره جنوبی ابتدا زیرساخت های مخابراتی و اینترنت پرسرعت را توسعه داد و سپس صنعت بازی خود را بر اساس همین زیرساخت ایجاد کرد.
بر اساس این گزارش، شرایط ایران دقیقاً مشابه شرایط هیچ یک از این کشورها نیست، اما در یک چیز مشترک همه این کشورها وجود دارد: هیچ صنعتی بدون زیرساخت های پایدار و سیاست های بلندمدت نمی تواند از بحران جان سالم به در ببرد. بنابراین، اوکراین و تایوان نشان داده اند که گلوگاه زیرساخت کمتر از تنگنای مالی اهمیت ندارد و کره جنوبی نشان داده است که سرمایه گذاری در زیرساخت ها پیش نیاز صنعت صادرات است، حتی بدون وقفه. ویژگی بارز زنده ماندن از فروپاشی، ثروت کشور نبود، بلکه وجود یک نهاد دولتی کارآمد و چابک بود. مزیتی که ایران دارد.
بسته های پیشنهادی مدیریت و سیاست
این گزارش نشان میدهد که صنعت بازیهای رایانهای در ایران تا خرداد 1405 وارد دورهای رو به بهبود شد، اما این پیشرفت همچنان شکننده و ناپایدار است. ارزیابی صنعت بر اساس چارچوب چهار ستون تابآوری همچنین نشان میدهد که مهمترین نقاط ضعف آن در حوزههای ثبات و افزونگی نهفته است. نقاط ضعف بیشتر در زیرساخت های ارتباطی، سیستم پرداخت و سرمایه انسانی ظاهر می شود. بنابراین، اگرچه این صنعت بر بحران اخیر غلبه کرده است، اما همچنان در برابر شوک های احتمالی آتی آسیب پذیر است و بدون اصلاحات ساختاری، قدرت کافی برای مقابله با بحران های مشابه را نخواهد داشت.
بسته های پیشنهادی برای صنعت بازیاین گزارش تاکید می کند که هدف نهایی نباید بازگشت صنعت به شرایط قبل از جنگ باشد. دوره پس از جنگ دریچه ای محدود اما ارزشمند برای طراحی مجدد تطبیقی صنعت فراهم کرد. فرصتی برای ایجاد صنعتی که نه تنها از شوک های آینده جان سالم به در می برد، بلکه قوی تر و رقابتی تر ظاهر می شود. بسته استراتژیک پنج گانه این گزارش نیز با همین رویکرد، مسیر عملی طراحی مجدد را به صورت گام به گام ترسیم می کند.
منبع : پایگاه خبری entekhab
